🟢 pointa, puenta
🔴 –
Zasada
Poprawne są obie formy: pointa i puenta. Słowo to pochodzi z języka francuskiego (pointe – „punkt, zakończenie”), a do polszczyzny trafiło w dwóch wersjach: bliższej oryginałowi (pointa) i fonetycznie spolszczonej (puenta). Obie notowane są w słownikach i uznawane za poprawne. W tekstach oficjalnych częściej spotyka się formę pointa, natomiast puenta jest popularna w języku potocznym i publicystycznym. Wybór zależy od stylistyki wypowiedzi – żadna z form nie jest błędem.
Znaczenie
Pointa / puenta to celne zakończenie wypowiedzi, utworu lub anegdoty; element, który podkreśla sens całości lub zaskakuje zakończeniem.
Przykłady
- Dowcip był długi, ale pointa naprawdę śmieszna.
- Opowiadanie miało wyrazistą puentę, która zmieniała wydźwięk całości.
- W tym felietonie zabrakło dobrej pointy.
Komentarze: